Geen Jona

Ik riep uit mijn nood niet tot de Heer

en Hij antwoordde mij niet;

Meer dood dan levend schreeuwde ik niet,

U hoorde mijn stem niet.

 

Op deze aarde gegooid, geslingerd in het leven

Omgeven door woestijnen

Zand waait in mijn ogen, ik vernikkel van de kou

Ik denk: ik ben een paria, ik hoor nergens thuis

Zal ik ooit

Het paradijs vinden?

 

Het huilen staat me nader,

Het lachen van anderen stort op mij neer

Hun geluk en voorspoed verstikken mij

Ik zink op mijn knieën, alles groeit me boven het hoofd

Alle deuren zitten dicht.

 

Maar jij, je trekt me levend uit mijn doodse bestaan

Jij, de enige, mijn redder

Nu alles mij in de steek laat

Je hebt naar mijn roepen geluisterd

Vanuit je kleine bestaan

breng je mij terug

 

Ik vereerde de machten der aarde

Losing my religion

Maar door jou kan ik weer voorzichtig zingen

Tot Hem die eens recht van onrecht scheidt

Zoals ik ooit heb beloofd

Jullie zijn mijn helden.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s